تبلیغات
ماجراجویان

[RB:Blog_And_Post_Title]

 

 

 

 

 

 

 

 

اشاره :
به‌طور كلی هر چه دنیا بیشتر به سمت پیشرفته‌شدن می‌رود، وسایل زندگی نیز پیشرفته‌تر و تخصصی‌تر می‌شود و خرید آن‌ها نیز به نظر می‌رسد نیاز به دقت و اطلاعات بیشتری دارد. شاید تا چند سال پیش، اگر شما برای خرید یك دوربین آنالوگ معمولی به بازار می‌رفتید، با توجه به بودجه‌ای كه در نظر گرفته‌بودید، با انتخاب‌های چندان زیادی روبه‌رو نبودید و امكانات دوربین‌ها نیز چندان با یكدیگر تفاوتی نمی‌كرد. ولی اگر امروز، با یك بودجه مثلاً سیصدهزار تومانی برای خرید دوربین دیجیتال به بازار بروید، با انواع و اقسام مدل‌ها مواجه‌می‌شوید كه هر كدام نیز امكانات و خصوصیات متفاوتی دارند.


 

هدف از این راهنمای خرید، آشنا‌كردن شما با بعضی از اصطلاحات و امكانات دوربین‌های دیجیتال است. مطمئناً با خواندن این راهنما عكاس نخواهید شد. ولی می‌توانید تفاوت‌ها را تا حد زیادی درك‌كنید و حداقل هنگام خرید، اعتماد به نفس بیشتری داشته باشید. البته اصطلاحاتی كه در اینجا توضیح می‌دهم، به صورت كاملاً مختصر می‌باشد و برای این است كه آشنایی مختصری با آن‌ها داشته باشید. چنانچه می‌توان برای هر كدام از موضوعات مطرح‌شده، یك مقاله هم نوشت.

قبل از ورود به مبحث راهنمای خرید، در اینجا متذكر‌می‌شویم كه اصولاً درباره راهنمای‌خرید چه دوربینی بحث می‌كنیم. به‌طوركلی، دوربین‌های دیجیتال را از نظر كیفیت و كارایی، می‌توان به چند رده تقسیم كرد. ما در اینجا دو دسته كلی را برای آن‌ها در نظر می‌گیریم.

1 - دوربین‌های (‌Single Lens Reflex (SLR

2 - دوربین‌های NON-SLR 

البته هركدام از این دو مورد را می‌توان به رده‌های كوچك‌تری هم تقسیم‌بندی كرد. ولی در اینجا همین دو رده را در نظر می‌گیریم. منظور ما از دوربین‌های SLR هم دوربین‌هایی است كه لنز آن‌ها ثابت نیست و شما می‌توانید لنز آن‌ها را تعویض كنید. این رده از دوربین‌ها، مناسب عكاسان حرفه‌ای و كسانی است كه در واقع عكاسی شغل آن‌هاست. كیفیت و كارایی فوق‌العاده این دوربین‌ها و در عین حال قیمت بالای خود دوربین، به اضافه هزینه‌ای كه باید برای خرید انواع لنزكنید، آن‌ها را بیشتر مناسب این قشرمی‌سازد.

دسته دوم هم دوربین‌های با لنز ثابت است كه قیمتی از چندده هزار تومان تا حداكثر یك میلیون تومان دارند. انواع دوربین‌های غیر‌حرفه‌ای، نیمه حرفه‌ای، و حرفه‌ای در این مجموعه قرارمی‌گیرند. با توجه به مهارت شما در عكاسی و این‌كه می‌خواهید چه‌قدر برای خرید هزینه‌بكنید، می‌توانید دوربین موردنیاز خود را انتخاب كنید. راهنمای خرید ما در واقع برای خرید رده دوم دوربین‌هاست. هرچند بسیاری از اصطلاحات و امكانات با دوربین‌های SLR مشترك است.

امكانات سخت‌افزاری
در این بخش سعی می‌كنیم بخش‌های سخت‌افزاری یك دوربین را بررسی كنیم.
 
 سنسور دوربین
همان‌طور كه می‌دانید، سنسور دوربین در واقع وظیفه فیلم را در دوربین انجام می‌دهد. تصویر از لنز بر روی سنسور می‌افتد و هنگامی كه دكمه شاتر دوربین فشرده‌می‌شود، تصویری كه بر روی سنسور قراردارد، به پردازنده تصویر دوربین فرستاده‌می‌شود. بخش پردازش تصویر، آن را پس از پردازش، به صورت یك فایل تصویری ذخیره می‌كند. سنسورها در دو نوع CMOS و CCD موجود هستند. اكثر دوربین‌هایی كه ما بررسی می‌كنیم، از سنسور نوع CCD استفاده می‌كنند.

در واقع نكته‌ای كه در مورد سنسور می‌توان گفت این است كه هر چه اندازه آن بزرگ‌تر باشد، تصاویر به دست آمده كیفیت بیشتر و نویز كمتری دارند. اكثر دوربین‌های SLR از سنسورهایی در كلاس (Advanced Photo System(APS  بهره می‌گیرند كه دارای اندازه‌ای چندین برابر سنسورهای دوربین‌های معمولی است. افزایش اندازه سنسور باعث كیفیت بهتر عكس‌ها می‌شود و نویز آن‌ها را تا حد زیادی كاهش‌ می‌دهد و در نتیجه، به شما امكان استفاده از تنظیمات ISO  بالاتری را با نویز كمتر می‌دهد.

در دوربین‌های معمولی مورد بررسی ما، اندازه سنسور چندان مهم نیست. زیرا اكثر آن‌ها دارای سنسورهایی با اندازه  "8/1:1 و یا حتی كوچك‌تر هستند و در این رده دوربین‌هایی با سنسور سایز APS به چشم نمی‌خورد. هر چند SONY R1 كه جدیداً معرفی شده این مرز را نیز در هم شكسته است.

 وضوح ‌(Resolution) 
مهم‌ترین نكته‌ای كه احتمالاً هنگام خرید دوربین مورد توجه شما قرارمی‌گیرد، وضوح دوربین است. در حال حاضر نیز مسابقه وضوح بین تولیدكنندگان جریان دارد و تاكنون برنده آن آخرین مدل دوربین شركت سونی، یعنی R1 با وضوح 3/10 مگاپیكسل است. (البته در رده دوربین‌هایی كه ما بررسی می‌كنیم).

نكته‌ای كه اكثراً در مورد وضوح دوربین اشتباه می‌كنند این است كه فكر می‌كنند وضوح بیشتر دوربین، به معنی كیفیت بالاتر عكس‌ها است. در صورتی كه این امر كاملاً اشتباه است. مثلاً یك دوربین پنج مگاپیكسلی دارای وضوحی 5/2 برابر یك دوربین دو مگاپیكسلی است. ولی ممكن است عكس‌های تهیه شده توسط آن، به خاطر معایب سنسور و یا موتور پردازش تصویر ضعیف، كیفیت بالاتری نداشته باشد.

مثلاً رنگ‌ها كاملاً به حالت واقعی نزدیك نباشد و یا نویز تصویر بیشتر باشد. در صورتی كه همان سوژه با دوربین دو مگاپیكسلی، كیفیت عكس بهتری داشته باشد. در واقع چیزی كه وضوح را تعیین‌می‌كند، اندازه عكس است و هر چه وضوح دوربین بیشتر باشد، اندازه عكس بزرگ‌تر است و در نتیجه شما قادر خواهید بود عكس را در اندازه بزرگ‌تری با كیفیت بهتری پرینت بگیرید. در عین حال، جزئیات بیشتری از سوژه نیز مشخص خواهد بود. اما وضوح واقعی یك دوربین چقدر است؟

 وضوح دوربین‌ها به دو صورت اعلام می‌شود: یكی وضوح كامل كه در واقع تعداد پیكسل‌هایی است كه بر روی سنسور وجود دارد. دیگری وضوح مؤثر كه در واقع حداكثر تعداد پیكسل‌هایی است كه می‌تواند در یك عكس استفاده شود. مثلاً یك دوربین چهار‌مگاپیكسلی كه قادر است عكس‌هایی با وضوح 1712*2272 پیكسل بگیرد، دارای وضوح مؤثر 88/3‌مگاپیكسل است. دقت كنید كه اكثر شركت‌هایی كه دوربین‌های ارزان‌قیمت تولید می‌كنند، حداكثر وضوح واقعی را بیان نمی‌كنند، بلكه وضوحی كه دوربین به طریق نرم‌افزاری به آن دست‌می‌یابد را اعلام می‌كنند.

مثلا دوربین دارای یك سنسور دو مگاپیكسلی است و قادر است عكس‌ها را با بزرگنمایی دیجیتالی در اندازه پنج مگاپیكسل هم ذخیره نماید. در این صورت، شما با یك دوربین دو مگاپیكسلی طرف هستید و نه یك دوربین پنج مگاپیكسلی. این مسئله خصوصاً در مورد مارك‌های بی‌نام و نشان و ارزان‌قیمت پیش می‌آید. لذا به این نوع مسائل دقت كنید.

 سرعت شاتر ‌(Shutter Speed) 
سرعت شاتر نیز یكی از نكات مهم هر دوربین محسوب‌می‌شود و محدوده آن نیز بین دوربین‌های مختلف، متفاوت است. منظور از سرعت شاتر، مدت زمانی است كه نور به سنسور می‌رسد. مثلاً با سرعت شاتر 1000:1 ثانیه سنسور به مدت 1000:1 ثانیه نور می‌خورد و تصویر به دست آمده ذخیره می‌شود و اگر سرعت شاتر مثلاً به پنج ثانیه افزایش یابد، تصویر حاصل از سنسور كه به مدت پنج ثانیه نور از لنز به آن تابیده است، ذخیره می‌شود. محدوده سرعت شاتر نیز در دوربین‌های مختلف، متفاوت است. این مقدار از یك چندهزارم ثانیه تا چند ثانیه متغیر است. سرعت‌های سریع شاتر، به‌ویژه برای عكاسی از سوژه‌های متحرك و صحنه‌های ورزشی، مناسبند. بعضی از دوربین‌ها نیز دارای سرعت B هستند.
 
یعنی شاتر تا مدت زیادی بازمی‌ماند و سنسور نور می‌خورد. محدوده سرعت مورد نیاز شاتر را، نوع عكس‌هایی كه می‌خواهید بگیرید، تعیین می‌كند. اگر از عكس‌گرفتن از صحنه‌های ورزشی و سوژه‌های متحرك لذت می‌برید، باید دوربینی تهیه كنید كه دارای محدوده سرعت‌های بالای شاتر باشد و اگر مثلا علاقمند به نجوم هستید و می‌خواهید عكس‌هایی در دل شب و از حركت ستارگان تهیه كنید، باید دوربینی تهیه كنید كه دارای زمان‌های نوردهی بالا و در بهترین حالت مود B برای سرعت شاتر باشد.

در عین حال بسیاری از دوربین‌ها در حالت خودكار به شما امكان دسترسی به تمام محدوده‌های سرعت شاتر را نمی‌دهند؛ مگر این‌كه دوربین را در حالت تنظیمات دستی ‌(Manual) تنظیم كنید.

 لنز دوربین ‌(Camera Lens) 
معمولاً شركت‌های سازنده دوربین از لنزهای ساخت خودشان استفاده می‌كنند. هرچند بعضی از آن‌ها هم از لنزهای ساخت شركت‌های اپتیكی بسیار معروف سود می‌برند. از آنجایی كه در دوربین‌های دیجیتال، لنز تنها عامل اصلی نیست و سایر بخش‌ها نیز تأثیرات بسیار عمیقی برروی كیفیت نهایی عكس دارند، نباید به مارك لنز به تنهایی توجه كرد. چه بسیار دوربین‌هایی كه دارای لنزهای بسیار معروفی هستند. ولی كیفیت عكس متوسطی دارند.

مهم‌ترین خصوصیت یك لنز، عدد F یا فاصله كانونی آن است. عدد F میزان گشادی دیافراگم را نشان می‌دهد. به‌طوری كه هر چه این مقدار كوچك‌تر باشد، لنز سریع‌تر و قدرت روشنایی بیشتری خواهد داشت. اگر بخواهیم ساده‌ تعریف بكنیم، باید بگوییم فاصله كانونی در واقع فاصله میان محل تشكیل تصویر تا عدسی می‌باشد. هر چه فاصله كانونی بیشتر باشد، تصویر حاصله بزرگ‌تر و لنز در حالت تله‌تر است و هر چه فاصله كانونی كوچك‌تر باشد، منظره مورد عكسبرداری وسیع‌تر و لنز وایدتر است.

در دوربین‌ها فاصله كانونی لنز با دو مقدار و برحسب میلی‌متر بیان‌می‌شود كه عدد اول وایدترین حالت لنز و عدد دوم تله‌ترین حالت لنز را بیان می‌كند و از تقسیم دومی بر اولی، مقدار زوم نوری به دست می‌آید. مثلاً یك لنز با فاصله كانونی 96-24 میلی‌متر دارای زوم نوری چهار برابر می‌باشد. یعنی تصاویر حاصله در تله‌ترین حالت تا چهار برابر نسبت به وقتی كه دوربین در وایدترین حالت است، بزرگ‌تر است. دقت كنید كه زوم واقعی یك دوربین مقدار زوم نوری یا زوم اپتیكال آن است و زوم دیجیتال در واقع یك حیله نرم‌افزاری بیش نیست. در زوم دیجیتال، تصاویر را به صورت نرم‌افزاری تا چند برابر بزرگ می‌كنند؛ كاری كه خودتان هم می‌توانید در خارج از دوربین و با نرم‌افزارهای گرافیكی، به‌سادگی انجام دهید.

در بسیاری از دوربین‌ها، زوم‌كردن لنز از طریق دكمه‌هایی كه بر‌روی دوربین است، صورت می‌گیرد. ولی در صورت وجود حلقه‌ زوم ‌(Zoom Ring) بر روی لنز، همانند دوربین‌های پیشرفته انجام این كار بسیار ساده‌تر صورت خواهد گرفت. یكی دیگر از امكاناتی هم كه بعضی از دوربین‌ها دارند، وجود مبدل‌هایی برای لنز است كه با قراردادن آن‌ها بر روی لنز دوربین، امكان اضافه‌كردن لنزهای دیگری را نیز به این دوربین‌ها دارید كه باعث افزایش حالت واید و یا تله‌ لنز دوربین شما خواهند شد. این وسایل جانبی تنها از سوی تولیدكننده دوربین ساخته می‌شود و البته قیمت بالایی نیز دارد.

LCD و منظره‌‌یاب ‌(Viewfinder) 
LCD در واقع نمای بیرونی دوربین شماست. سوژه‌ها را ابتدا در LCD  می‌بینید ، كادر و سایر خصوصیات را به كمك آن تنظیم می‌كنید و سپس‌از آن‌ها عكس می‌گیرید و در عین حال می‌توانید تصاویر گرفته شده را نیز در آن مرور كنید. اطلاعات و مشخصات مورد نیاز نیز از طریق LCD به شما ارائه می‌شود. اندازه LCD با اینچ بیان می‌شود و البته هر چه بزرگ‌تر باشد، مطمئنا بهتر هم خواهد بود. در بعضی از دوربین‌ها، امكان درآوردن LCD و چرخش آن را در زوایای گوناگون دارید كه می‌تواند كمك بسیار زیادی به‌ویژه در به هنگام گرفتن عكس در زوایای غیرمعمول باشد. وضوح LCD نیز با پیكسل بیان می‌شود. مثلاً یك LCD با 135هزار پیكسل؛ كه هر چه این مقدار بیشتر باشد، تصاویر در آن كیفیت بهتری دارند و شفاف‌ترند.

وجود خصوصیاتی در LCD همانند پوشش ضدانعكاس بر روی آن كه باعث می‌شود تصاویر حتی در نور شدید هم درLCD دیده شوند و امكان تقویت روشنایی LCD در محیط‌های كم‌نور نیز می‌تواند به مشاهده بهتر تصاویر كمك كند. منظره‌یاب هم در دوربین‌ها در دو نوع الكترونیكی و اپتیكی وجود دارد. منظره‌یاب الكترونیكی همانند LCD است و وقتی به علت نور شدید قادر به دیدن LCD نیستیم، از آن استفاده می‌كنیم. اما مزیت منظره‌یاب اپتیكی این است كه همواره قابل استفاده است. مثلاً هنگامی كه مشغول عكسبرداری متوالی از سوژه هستید، با استفاده از منظره‌یاب اپتیكی سوژه را از دست نمی‌دهید و می‌توانید آن را تعقیب كنید. عیب منظره‌یاب‌های اپتیكی این است كه دارای پوشش صددرصد نیستند و معمولاً تا حدود 80 درصد كادری كه بر روی سنسور می‌افتد را نشان می‌دهند. در عین حال، بعضی از اطلاعاتی كه می‌توانیم بر روی LCD ببینیم، روی منظره‌یاب اپتیكی قابل مشاهده نیست.

 فوكوس خودكار و لامپ كمكی اتوفوكوس‌
‌(Auto Focus & AF Assistant Lamp)
یكی از كاربردی‌ترین بخش‌های یك دوربین، به خصوص هنگامی كه نمی‌خواهید خود را با دردسرهای فوكوس و تنظیمات دستی درگیر كنید، بخش فوكوس خودكار آن است. وقتی می‌خواهید با استفاده از فوكوس خودكار از سوژه‌ای عكس ‌بگیرید، دوربین بر روی سوژه فوكوس می‌كند، لنز را بر روی آن تنظیم می‌نماید و سپس عكس گرفته می‌شود. در صورتی كه نور محیط كم و یا محیط تاریك باشد، فوكوس خودكار به خوبی عمل نمی‌كند. دوربین به خوبی بر روی سوژه فوكوس نمی‌كند و یا زمان زیادی برای فوكوس صرف می‌شود.

لامپ كمكی اتوفوكوس، یك لامپ كوچك در جلوی دوربین است كه معمولاً نارنجی‌رنگ بوده و هنگام گرفتن فوكوس، چند ثانیه روشن می‌شود و باعث تسریع و دقت در این فرایند می‌شود. بعضی از شركت‌ها نیز همانند سونی از روش خاص خود برای این منظور استفاده‌می‌كنند. سونی از شیوه‌ای به نام هولوگرام لیزری سود‌می‌برد. وجود این لامپ در بسیاری موارد به كمك شما خواهد آمد. وجود آن را قبل از خرید چك كنید و توجه داشته‌باشید كه عدم كارایی درست سیستم فوكوس خودكار، باعث تارشدن عكس‌ها خواهد شد.

 فلاش ‌(Flash)  
وجود فلاش بر روی دوربین، یكی از مزایای مهم محسوب می‌شود كه امروزه تقریباً اكثر دوربین‌ها، دارای این خصوصیت هستند. برد و قدرت این نوع فلاش‌ها برای كاربردهای حرفه‌ای‌تر مناسب نیستند و معمولاً نیاز به استفاده از فلاش‌های دیگر هم وجود دارد. لذا در صورتی كه دوربین امكان اتصال فلاش‌های خارجی‌ (External Flash) را داشته باشد، در آینده می‌توان از این خصوصیت استفاده كرد. البته دقت كنید كه فلاش داخلی دوربین شما هم از حالت‌های مختلف فلاش همانند مودهای Slow Sync ،Red-Eye Reduction و ... پشتیبانی نماید. به‌خصوص حالتRed-Eye برای از بین‌بردن قرمزی چشم در هنگامی كه از فلاش استفاده می‌كنید، مفید خواهد بود.
 
اگر دوربین شما امكان اتصال فلاش‌های خارجی ‌(External Flash) را داشته‌باشد و از استاندارد Hot Shoe برای اتصال فلاش به دوربین پشتیبانی نماید بسیار مفید خواهد بود. اضافه كردن فلاش خارجی به دوربین به خصوص هنگامی كه برد و قدرت فلاش شما كم است سودمند خواهد بود. در عین حال، بعضی از دوربین‌ها از تمام مدل‌های فلاش پشتیبانی كامل نمی‌كنند و شما قادر به استفاده از تمام امكانات آن‌ها نخواهید بود و در بعضی از موارد نیز، محدود به استفاده از بعضی از مدل‌های خاص می‌شوید كه معمولاً خود شركت سازنده دوربین هم آن‌ها را عرضه كرده است.

در استفاده از فلاش‌های قدیمی هم محتاط باشید. چون ممكن است محدوده Trigger Voltage بالایی داشته باشند و به دوربین شما آسیب برسانند كه این مورد را در آینده در مطلبی جداگانه توضیح خواهیم داد.

 لرزه‌گیر ‌(Anti Shake) یا ثابت‌كننده تصویر ‌(Image Stabilizer) 
همان‌طوری كه قبلاً هم اشاره‌كردیم، اگر شما دارای دوربینی با زوم نوری بالا هستید و ازدرجات بالا‌ی زوم برای عكسبرداری استفاده می‌كنید و در عین حال سرعت شاتر دوربین را بر روی مقادیری همانند 20:1 ثانیه و یا كمتر تنظیم كرده‌اید، اگر دوربین را برای عكسبرداری با دست گرفته باشید، مشاهده نموده‌اید كه عكس‌ها تاحدی تار شده‌اند. این امر به خاطر لرزش‌های ناخودآگاه دست بوده و تنها راه چاره آن، قراردادن دوربین بر روی سه پایه و یا مكانی ثابت است. دوربین‌هایی كه دارای سیستم ثابت‌كننده تصویر هستند، با روش‌هایی این تكان‌های ناخودآگاه را خنثی‌می‌كنند و باعث بهبود كیفیت عكس‌می‌شوند. بودن این سیستم در دوربین، به‌ویژه در دوربین‌های با زوم نوری بالا، بسیار مفید خواهد بود.

 

باتری‌ (Battery) 
باتری دوربین جزء بخش‌های حیاتی یك دوربین است. هیچ چیز بدتر از آن نیست كه ناگهان در حین عكسبرداری از یك سوژه مهم، پیغام تمام‌شدن باتری را ببینید. اگر دوربین شما از باتری‌های سایز AA استفاده می‌كند، احتمالاً مجبورید باتری‌های قابل شارژ و شارژر مربوطه را خودتان به‌طور جداگانه تهیه كنید. اگر از باتری لیتیومی هم استفاده می‌كنید كه با شارژر همراه دوربین عرضه می‌شود، باز هم یك باتری اضافه‌بگیرید. آداپتور AC نیز از جمله وسایل جانبی‌ای است كه می‌تواند به شما كمك زیادی بكند. هر چند اكثراً باید آن را به صورت جداگانه تهیه كنید.

 كارت حافظه‌ (Memory Card)  
این‌كه دوربین شما از چه نوع كارتی پشتیبانی می‌كند، چندان مهم نیست. ولی اگر از كارت‌های معمولی‌تر همانندSD و یا CF پشتیبانی نماید، بسیار بهتر خواهد بود. بعضی از دوربین‌ها با داشتن دو اسلات بر روی دوربین، از دو نوع فرمت كارت پشتیبانی می‌كنند كه می‌تواند مفید باشد. به ‌هر صورت، شما مجبورید برای دوربین خود یك كارت هم بگیرید. چون اكثر كارت‌هایی كه همراه دوربین عرضه‌می‌شود، معمولاً از 32 مگابایت فراتر نمی‌رود كه برای نیازهای امروزه بسیار كوچك است.
 
همیشه سعی كنید كارت‌هایی با سرعت بالا تهیه كنید. به‌ویژه اگر عكس‌ها را با فرمت‌های دیگری غیر از JPG  ذخیره می‌كنید. زیرا عكس‌های با فرمت RAW و TIFF، دارای حجم بالایی هستند و هر چه كارت حافظه سریع‌تر باشد، مدت زمان كمتری برای كپی عكس بر روی كارت طول می‌كشد و دوربین سریع‌تر آماده عكاسی مجدد می‌شود. در هنگام عكسبرداری متوالی هم كارت‌های سریع‌تر عملكرد بهتری خواهند داشت.

 كنترل از راه دور ‌(Remote Control) 
بعضی‌ از افراد كنترل از راه دور را یك قطعه لوكس برای دوربین می‌دانند كه وجود آن ضروری نیست. ولی اگر شما می‌خواهید بیشتر عكس‌های خانوادگی بگیرید، وجود آن به‌خصوص وقتی خودتان هم می‌خواهید در عكس باشید و البته كسی هم به دوربین شما دست نزند، بسیار مفید است. تا مدتی قبل، فقط شركت‌های الیمپوس و كانن به همراه بعضی از مدل‌های خود كنترل از راه دور هم عرضه می‌كردند. ولی در حال حاضر اكثر شركت‌ها این مسئله را در برنامه‌خود گنجانده‌اند. البته دقت كنید كه دوربین شما كنترل از راه دور بی‌سیم را پشتیبانی ‌كند.
 
چون بسیاری از شركت‌ها، مدل‌های سیم‌دار هم عرضه می‌كنند كه آن را نیز باید جداگانه و با قیمتی نسبتاً بالا تهیه كنید. البته تقریباً تمام دوربین‌ها، از حالت Self-Timer پشتیبانی می‌كنند كه عكس را چند ثانیه پس از زدن دكمه شاتر می‌گیرد و شما در این مدت می‌توانید خودتان را به جلوی دوربین برسانید. ولی وجود كنترل از راه دور به شما كارایی بهتری می‌دهد. در عین این كه بعضی از مدل‌ها امكانات زوم و یا مشاهده عكس‌های گرفته شده به وسیله كنترل را دارند.

 اتصال به كامپیوتر، تلویزیون و چاپگر
اكثر دوربین‌ها برای اتصال دوربین به تلویزیون و مشاهده عكس‌ها بر روی تلویزیون، خروجی AV دارند و از این جهت مشكلی نیست و اتصال دوربین به كامپیوتر نیز از طریق پورت USB صورت‌ می‌گیرد و البته مدل‌های نادری هم از پورت FireWire و یا همان IEEE 1394 استفاده می‌كنند. هر چند در حال حاضر، اكثر دوربین‌ها با پورت 2.0 USB  عرضه می‌شوند كه سرعت بالاتری نسبت به 1.1 USB دارد.
 
ولی حتی اگر دوربین از پورت 1.1 USB هم استفاده كند، زیاد مسئله مهمی نخواهد بود. چون با خرید یك دستگاه كارت‌خوان، مشكل حل خواهد شد. البته در حال حاضر تكنولوژی Wi-Fi نیز در حال همه‌گیرشدن است و این مسئله به دوربین‌ها هم سرایت كرده است و كم‌كم شاهد مدل‌هایی خواهیم بود كه به این تكنولوژی مجهز هستند. اگر دوربین شما به Wi-Fi مجهزباشد و برروی كامپیوتر هم كارت شبكه بی‌سیم داشته باشید و هردو نیز از یك نوع استاندارد پشتیبانی نمایند، در این صورت قادر خواهید بود عكس‌ها را از دوربین مستقیماً به كامپیوتر به‌صورت بی‌سیم و بدون نیاز به اتصال آن‌ها به یكدیگر ارسال نمایید. پشتیبانی از استاندارد PictBridge كه امكان اتصال مستقیم دوربین به چاپگر و پرینت عكس‌های دوربین را مستقیماً می‌دهد، امكان خوبی است كه البته نیاز به داشتن یك چاپگر با این استاندارد نیز می‌باشد.

 اتصال سه پایه به دوربین 
شاید این مسئله چندان مهم نباشد. ولی اگر شما از سه پایه، زیاد استفاده ‌می‌كنید و محل اتصال پیچ سه پایه به دوربین كه بر روی دوربین قرار دارد پلاستیكی باشد، این قسمت به مرور خراب می‌شود، و در نتیجه مشكل‌ساز خواهد بود. بنابراین در صورتی كه فكر می‌كنید از سه پایه زیاد استفاده خواهید كرد، این مسئله را لحاظ كنید.

 وزن و اندازه و بدنه
این مسئله نیز به شما بستگی دارد كه اگر حوصله نگه‌داشتن یك دوربین سنگین را ندارید و به دنبال انواع سبك‌تر، با اندازه‌های كوچك‌تر و البته امكانات محدودتر باشید، خوش‌دستی دوربین را نیز فراموش نكنید. همیشه قبل از خرید، دوربین را در دست بگیرید و ببینید آیا اصولاً با آن احساس راحتی می‌كنید یا خیر. دقت كنید كه دوربین‌های ارزان‌تر دارای بدنه پلاستیكی هستند و دوربین‌های گران‌تر دارای بدنه فلزی. اگر این مسئله برای شما مهم است، مطمئناً باید پول بیشتری هم خرج كنید.

 امكانات و وسایل جانبی
اكثر شركت‌های سازنده، امكانات و وسایل جانبی زیادی برای هر مدل دوربین در نظرمی‌گیرند كه هرچند ممكن است برای شما استفاده‌ای نداشته باشد، ولی برای بعضی از كاربران لازم خواهد بود و البته این وسایل را باید به طور جداگانه تهیه كنید. وسایلی همانند پوشش‌های عكاسی در زیر آب كه برای هر مدل جداگانه ساخته‌می‌شود و با قراردادن دوربین در داخل آن، می‌توانید هنگام غواصی، از عكاسی تا عمق 50‌متر زیر آب لذت ببرید.
لنزهای جانبی كه از طریق آداپتورهای مخصوصی به لنز شما اضافه می‌شود و می‌تواند لنز را چند درجه تله‌تر و یا وایدتر بنماید و لوازمی از این قبیل.

اگر این‌ها برای شما مهم هستند، ببینید كه آیا برای مدلی كه می‌خواهید تهیه كنید، این وسایل ساخته شده‌اند و آیا اصولا امكان تهیه آن‌ها در ایران وجود دارد یا خیر؟

 امكانات عكسبرداری
نكاتی كه در این بخش توضیح می‌دهیم، مسائلی را دربرمی‌گیرد كه در عكسبرداری مورد استفاده قرار می‌گیرد.

 حالت‌های صحنه ‌(Scense Mode) 
هر دوربین دارای حالت‌های آماده و از پیش تعریف شده‌ای برای عكسبرداری از صحنه‌های‌مختلف است. مانند عكسبرداری از چهره ‌(Portrait)، منظره و ... كه با تنظیم دوربین بر روی هر‌حالت، سرعت شاتر، دیافراگم و سایر قسمت‌ها برای آن حالت به‌طور خودكار تنظیم می‌شود. تعداد حالت‌های آماده در دوربین‌های مختلف، متفاوت است. بیشتر نیز مورد استفاده افراد غیرحرفه‌ای قرارمی‌گیرد. تعداد زیاد این حالت‌ها، حتی ممكن است باعث سردرگمی شود. اگر دقت كرده باشید، نحوه انتخاب این نوع حالت از طریق منوهای دوربین و یا از طریق دكمه دایره مانندی است كه در بالای دوربین قرار دارد.

 كنترل‌های دستی ‌(Manual Control) 
بعضی از دوربین‌های ارزان‌قیمت، امكان انتخاب و تغییر بعضی از تنظیمات دوربین را همانند سرعت شاتر، درجه بازشدن دیافراگم و ... را به شما نمی‌دهند و بعضی هم به‌طور محدود، این كار را انجام می‌دهند. ولی اگر می‌خواهید یك عكاس حرفه‌ای شوید، دوربینی تهیه كنید كه به شما امكان تنظیم سرعت شاتر، درجه دیافراگم، مودهای نوردهی، تنظیمات ترازسفیدی (White Balance)، تنظیمات جبران نوری و ... را بدهد. استفاده از فوكوس دستی نیز امكانی است كه نباید فراموش كرد. به‌ویژه در مواردی كه فوكوس خودكار امكان ندارد و یا سخت است. فوكوس دستی زمانی كاربردی‌تر و استفاده از آن راحت‌تر خواهد شد كه دوربین دارای حلقه فوكوس دستی
‌(Manual Focus Ring) بر روی لنز باشد. در عین حال استفاده از فوكوس و تنظیمات دستی باعث تاخیر شاتر كمتری هم می‌شود.

 حساسیت به نور‌ (ISO) 
میزان حساسیت به نور در دوربین‌های قدیمی توسط فیلم دوربین تعیین می‌شد. ولی در دوربین‌های دیجیتال، این مسئله توسط خود دوربین تعیین می‌شود. هر چه حساسیت را بر روی عدد بالاتری تنظیم كنید، دوربین به نور حساس‌تر می‌شود و عكس‌های روشن‌تری می‌گیرد و در عین حال نویز عكس نیز بالا می‌رود.

 در دوربین‌های Non-SLR، این مقدار در اكثر دوربین‌ها تا 400 قابل تنظیم است. ولی در دوربین‌های SLR، حتی تا مقدار 3200 نیز می‌توانید آن را تنظیم كنید.

 عكسبرداری ماكرو ‌(Macro) 
اگر به عكسبرداری از حشرات و اشیای ریز علاقه‌دارید، مطمئنا باید دوربینی تهیه كنید كه حالت ماكروی قوی داشته باشد.  در عكسبرداری با حالت ماكرو، قادرید دوربین را تا چند سانتی‌متری سوژه نزدیك‌كنید و از آن عكس‌بگیرید. این میزان در دوربین‌های مختلف، متفاوت است. در بعضی از مدل‌ها، حتی تا یك سانتی‌متری سوژه هم می‌توانید نزدیك شوید.

 هیستوگرام زنده ‌(Live Histogram) 
هیستوگرام جزء امكاناتی است كه به‌ویژه برای عكاسان حرفه‌ای كاربرد دارد. اكثر دوربین‌ها، دارای هیستوگرام هستند ولی بعضی‌ها هم دارای حالت هیستوگرام زنده هستند. یعنی اطلاعات هیستوگرام دائما بر روی LCD  نشان داده می‌شود و شما می‌توانید در بهترین حالت و با بیشترین جزئیات از سوژه عكس بگیرید.

 

 فرمت عكس‌ها
تمام دوربین‌ها عكس‌ها را با فرمت JPG ذخیره می‌كنند. البته در صورتی كه دوربین شما امكان ذخیره فرمت‌هایTIFF و RAW را نیز داشته باشد، مطمئناً امكان بهتری خواهد‌بود. ولی اگر از این دو فرمت زیاد استفاده‌می‌كنید، سعی كنید كارت حافظه سریعی برای دوربین خود تهیه‌كنید تا زمان كپی این عكس‌ها بر روی كارت كاهش یابد. در عین حال، بعضی از دوربین‌ها امكان تهیه و ذخیره یك عكس با دو فرمت را به‌طور همزمان دارند كه بیشتر موردتوجه حرفه‌ای‌ها قرارمی‌گیرد.

  مود فیلمبرداری
اكثر دوربین‌های عكاسی دیجیتال به شما امكان فیلمبرداری  كوتاه‌مدت را می‌دهند. فیلم‌ها در فرمت‌های MPEG ،AVI ،QuickTime، و MJPEG ذخیره می‌شوند. وضوح فیلمبرداری نیز متفاوت است. فیمبرداری با كیفیت VGA كه دارای وضوح 480 *640 پیكسل و 30 فریم در هر ثانیه است، می‌تواند حداقلی از استاندارد باشد. هر چند بعضی از دوربین‌ها امكان فیلمبرداری XGA با وضوح 768*1024 را نیز دارند.
 
بعضی از دوربین‌ها نیز در عین داشتن مود فیلمبرداری خوب، برای آن محدودیت قائل می‌شوند. مثلاً شما می‌توانید فقط یك كلیپ 15‌ثانیه‌ای ضبط كنید. دقت كنید كه صدا نیز همراه فیلم ضبط شود. چون بعضی از مدل‌ها این كار را انجام نمی‌دهند. اكثر دوربین‌ها نیز در حین فیلمبرداری به شما امكان استفاده از زوم لنز را نمی‌دهند و هنگام فیلمبرداری، زوم دوربین ثابت است. ولی بعضی از مدل‌ها امكان استفاده از زوم را در حین فیلمبرداری می‌دهند. یكی از امكاناتی كه البته در بسیاری از دوربین‌ها هم وجود دارد، ضبط صدا در هنگام گرفتن عكس است. یعنی هنگامی كه دكمه شاتر را می‌فشارید، چند ثانیه از صدای محیط نیزمعمولا با فرمت WAV همراه عكس ذخیره‌ می‌شود و یك عكس صدادار برای شما تهیه می‌كند. این‌ها مسائلی است كه وجود آن‌ها را باید قبل از خرید بررسی كنید.

 عكسبرداری پی در پی ‌(Continuous Shooting) 
مواقعی پیش می‌آید كه شما نیاز دارید چندین عكس پشت سرهم و بدون فاصله زمانی از یك سوژه بگیرید. اكثر دوربین‌ها این امكان را در اختیار شما قرارمی‌دهند. ولی سرعت عكسبرداری و كیفیت عكس‌ها و در عین حال تعداد كل عكس‌هایی كه می‌توانند بگیرند، متفاوت خواهد بود. مثلاً فرض كنید دوربین شما امكان گرفتن دو فریم عكس با كیفیت بالا را در هر ثانیه دارد، البته این كار فقط تا  پنج ثانیه امكان‌پذیر است. یعنی در نهایت ده‌عكس تهیه می‌كند. اگرچه با پایین‌آوردن وضوح عكس‌ها نیز می‌توانید سرعت عكس گرفتن را بالا ببرید. در عین‌حال، بعضی از دوربین‌های جدید، این كار را بدون محدودیت زمانی هم انجام می‌دهند. كارت حافظه سریع‌تر نیز در بعضی از موارد می‌تواند به افزایش سرعت كمك كند.

 منوها و دكمه‌ها
نحوه كاركردن با منوها و دكمه‌های هر دوربین با سایر دوربین‌ها فرق‌می‌كند و در این مورد نمی‌توانیم توصیه خاصی بكنیم. ولی امكاناتی همانند سرعت نمایش عكس‌ها، دسترسی راحت به دكمه‌ها و منوها را همیشه در نظر داشته باشید.

 كیفیت عكس‌ها
تمام مسائلی كه تاكنون مطرح كرده‌ایم را می‌توان جزئیاتی به حساب آورد كه در كنار كلیتی به عنوان كیفیت عكس قرار می‌گیرند. اگر شما دوربینی بخرید كه  امكانات بسیار زیادی داشته باشد، ولی كیفیت عكس مورد انتظار شما را نداشته باشد، احتمالا احساس زیان زیادی به شما دست خواهدداد. كیفیت عكس را با وضوح دوربین اشتباه نگیرید. زیرا همان‌طور كه گفتیم این دو، چندان ارتباطی با هم ندارند.

 بهترین راه برای بررسی كیفیت عكس، دیدن نمونه عكس‌هاست و البته در هیچ جایی جز اینترنت هم نمی‌توانید آن‌ها را بیابید. بسیاری از سایت‌های عكاسی و معرفی دوربین، نمونه‌ عكس‌های یك دوربین را كه در شرایط مختلفی هم گرفته شده برروی سایت قرار داده‌اند. ابتدا چند مدل را با توجه به سلیقه، خواسته‌ها و بودجه‌ای كه می‌خواهید هزینه كنید، در نظر بگیرید و سپس از طریق اینترنت نمونه عكس‌های مختلف آن‌ها را با سایز واقعی بگیرید و مقایسه نمایید.

 از حجم بالای عكس‌ها نترسید. به‌هر‌صورت چند ساعت اینترنت در مقابل هزینه چندصدهزارتومانی دوربین چندان مهم نخواهد بود.  از عكس‌های كوچك شده و تغییر اندازه داده شده نیز استفاده نكنید، زیرا هیچ چیز را نشان نمی‌دهند. به میزان نویز، Purple Fringing ،Barrel Disturtion، میزان قرمزی چشم و معایب دیگر توجه داشته باشید