تبلیغات
ماجراجویان

[RB:Blog_And_Post_Title]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

شلوار


شلوارهای ارتشی بهترین شلوارهای صحرایی هستند که صددرصد پنبه بوده و خاصیت آنها این است که گشاد بوده و جیب‌های فراوانی دارند و زیر پاچه های آنها نخی وجود دارد که اگر بر روی چکمه ها محکم شود شن وارد نمیشود.

مزیت دیگر آنها ضخیم بودن ناحیه نشیمنگاه و قسمت زانوهاست.


کلاه لژیونرهای فرانسوی: این کلاه با حفاظ دور خودش که تا گردن را می پوشاند و توسط لژیونرهای شمال آفریقا استفاده میشود.

لباس: در صحرا اولین و مهمترین هدف از پوشیدن لباس پوشاندن بدن در مقابل آفتاب، گرما، حشرات، خزندگان و حفظ تعرق معمول بدن است.


مانند بومیان خود صحرا همه بدن را بپوشانید. لباسهای سبک با رنگ روشن بپوشید که از مواد و الیاف طبیعی مثل پنبه ساخته شده باشند. این لباسها باید در چند لایه باشند که در هنگام روز تعداد آنها کمتر و عصرها به تعداد آنها بیفزایید.


یک روسری بزرگ نخی روی سرتان بیندازید که حافظ سر شما باشد. تکه پارچه ای به شکل بانداژ دور گردن بپیچید تا حافظی درمقابل آفتاب باشد و از ورود شن به داخل یقه شما جلوگیری کند. همچنین هنگام توفان شن این بانداژ از صورت شما محافظت میکند.


لباسهایتان را درصورت امکان بشویید. اگر امکانش نیست آنها را درمقابل جریان هوای آزاد و آفتاب پهن کنید که باکتریها را بکشد و از رشد حشرات گزنده جلوگیری کند.

بهتر است پوست خود را مقابل آفتاب قرار ندهید، درغیراینصورت بازتابش نور خورشید و گرما سوختگی پوستی ایجاد خواهد کرد.

پوشش پا: پاهای شما حساس ترین نقطه بدن شماست. اگر آسیب ببینند یا زخمی شوند سفر شما مختل میشود. صحرا به شدت به پوتین ها آسیب میرساند.

به چرم پوتین خود باید صابون بمالید وگرنه خشک شده و می ترکد. پوتین ها باید با یک جفت جوراب ضخیم پوشیده شوند تا از گرمای تابشی زمین درامان باشند و از ورود شن به داخل آن جلوگیری شود.

شنها وارد سوراخهای پوتین میشوند. پوتین حافظ پاهای شما درمقابل نیش مارها و عقربهاست و به زانوهای ضعیف نیرو میرساند.

اگر قسمتی از زیره کفش پوسیده شده آن قسمت را با یک تکه پارچه و یا چیز دیگری ترمیم کنید. هنگام استراحت در سایه، پوتین ها و جورابهایتان را درآورید.

مراقب باشید زیرا ممکن است پاهای شما متورم شود. قبل از پوشیدن دوباره پوتین ها وجود حشرات، مار و یا عقرب را در کفش خود چک کنید.


اگر ساقهای پا نیز به مراقبت نیاز دارند میتوانید از مچ بند استفاده کنید. قبل از رواج پیدا کردن پوتین های ساق بلند مچ بندها در ارتش مورد استفاده قرار می گرفت.

این مچ بندها از روی قوزک پا تا زیر زانو بسته میشوند. جنس آنها کشی بوده با عرض 5 تا 6 سانتیمتر و طول 5/1 متر. به شکل چرخشی از ساق پا تا زانو را پوشانده و از ورود شن جلوگیری کرده و شدت تأثیرات گرمای تابشی را کم میکند.


* از دیواره کنار تایرهای قدیمی اتومبیل میتوان برای ساختن صندل استفاده کرد.


* مراقب باشید که نوک پاهای شما دچار آفتاب سوختگی نشود زیرا آفتاب سوختگی دراین نقطه از بدن بسیار دردناک بوده و با وجود آن دیگر نمیتوانید پوتین بپوشید.


* هیچ گاه بدون کفش راه نروید زیرا که شنها پاهای شما را اذیت میکنند. اگر پابرهنه روی زمینهای نمکی و یا ریگی پیاده روی کنید کم کم دچار سوختگی سایشی خواهید شد.


کلاه: یکی از مهمترین مسایل حفاظت از سر و چشم است. کلاه حتماً باید دو لایه ای باشد که لایه زیرین آن بین سر و لایه بالایی قرار میگیرد.

کلاه خودهای قدیمی برای این کار مناسب هستند زیرا خیلی سنگین نبوده و لبه پهنی دارند که چشمها و گردن را می پوشاند. کلاه خودهای اولیه پیت نامیده میشد که به لایه زیرین آنها نوعی خمیر که از پرتقال و یا دیگر مرکبات ساخته میشد می مالیدند.


کلاه خودهای جدید معمولاً از یک لایه داخلی پلی استر ساخته میشوند. این لایه شکننده است زیرا که از لحاظ شیمیایی ناپایدار بوده و در برخورد با محصولات نفتی از هم پاشیده میشود. شما همچنین میتوانید از کلاه با پوشش گردنی استفاده کنید.