تبلیغات
ماجراجویان

[RB:Blog_And_Post_Title]


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

از غرایز انسانی برای حفظ حیات در طبیعت استفاده كنید.
غریزه انسانی با كمك تجربیات به انسان در جهت حفظ بقا كمك می‌كند. از جمله این غرایز، قدرت و توانایی در شناخت محیط اطراف است. برای شناخت محیط و حیوانات موجود در منطقه‌ای كه هستید باید عادت‌های هر گونه آنها مطالعه شود این عادات شامل نكات زیر است:
جای كه می‌خوابند، آنچه كه می‌خورند و یا محلی كه برای نوشیدن آب به آنجا می‌روند و این كه می‌دانند در چه محلی می‌شود بهتر شكار كرد و حیوانات دیگر را آسان‌تر به دام انداخت (شكارگاه). اكثراً حیوانات جوان‌تر لاغرتر هستند ولی در فصل زمستان و حیوانات مسن‌تر معمولاً چربی و وزن بیشتری دارند.

ردپاها و علامت‌ها و نشانه‌ها
اگر شما بتوانید علامت‌های زیركانه‌ای را كه حیوانات از خود به جا می‌گذارند تشخیص دهید، می‌فهمید كه برای شكار و به دام انداختن آنها باید از چه روشی استفاده كنید.
معمولاً فقط پستانداران قوی و بزرگ جثه جرات دارند كه در طول روز بیرون از پناهگاه خود به دنبال غذا باشند. بیشتر پستانداران كوچك در هنگام شب فعالیت خود را شروع می‌كنند و به دنبال غذا می‌گردند. اثراتی را كه حیوانات در محل غذا خوردن، آب خوردن و پناهگاه خود روی زمین مرطوب و یا برفی یا شن‌های نم‌دار می‌گذارند بسیار واضح است. بدین منظور، صبح زود ردپاها را روی سطح زمین كنترل كنید. اگر دانه‌های شبنم و یا تار عنكبوت بر هم خورده باشد و شاخه‌های كوچك در امتداد رد در میان بوته‌ها شكسته شده باشند معمولاً می‌توان اندازه حیوانی را كه از آن محل عبور كرده است تشخیص داد. اگر شاخه‌های لگد مال شده خم نشده باشند و بوته‌ها هنوز سبز و نرم باشند نشانه آن است كه ردپا تازه است و جانور به تازگی از آن قسمت عبور كرده و از خود ردی به جا گذاشته است.

علائم به جا مانده از غذاخوردن حیوان
جویده شدن پوست درختان و باقیمانده غذا از جانوری كه به عنوان غذا شكار شده نوع جانوری را كه از آن تغذیه كرده مشخص می‌كند.
در صورتی كه حیوان شكار كرده باشد نوع حیوان خورده شده و اندازه و مقداری كه از آن خورده شده نشانه‌هایی برای شناختن حیوان شكارگر است. باقیمانده گوشت شكار به مرور زمان سخت و بدبو می‌شود گوشتی كه تازه خورده شده هنوز نرم است و بوی آن به مشام می‌رسد. مگس‌ها جذب باقیمانده گوشت كنار گذاشته شده می‌شوند. تكه‌های شكار باقیمانده نشان دهنده حیوانی است كه از آن تغذیه كرده و در آخر هم پرندگان و معمولاً (لاشخورها) با تجمع به تعداد زیاد به دور تكه‌های باقیمانده حلقه شده و به آن حمله می‌كنند و قسمت‌های غیرقابل هضم آن را می‌بلعند.

علائم كنده شدن زمین
بعضی از حیوانات روی زمین به جستجوی حشرات می‌پردازند و برآمدگی‌های روی زمین را به هم ریخته و می‌گردند و زمین را می‌كنند و در گل و لای می‌غلطند كه معمولاً این علائم نشانه وجود گرازهاست.

صداها و بوها
به صداها توجه و بوها را استشمام كنید. در آب و هوای سرد نفس حیوانات بزرگ مانند ابری غلیظ از دور دیده می‌شود.

پیدا كردن محل لانه
لانه بعضی حیوانات را می‌توان به آسانی پیدا كرد و مخفیگاه عده‌ای را ممكن است از روی رد ادرار و مدفوعشان پیدا كرد. در مورد تشخیص پستانداران، رد پاهای نشان داده شده در عكس ممكن است ارزش محاسبه نداشته باشند. بسیاری از ردها تیپیك خانواده پستاندارانند كه بر حسب نوع گونه متفاوت‌اند. رد پایی كه در عكس نشان داده شده شماره 1 نشان‌دهنده دست جلو و شماره 2 دست عقب است.

گروه راسوها
گروه سمور - قاقم، راسو و راسوهای بدبو همه مرموزند و دندان‌های تیز خطرناك دارند.
دام گذاری : از تله‌های SPRING با میله آمیخته به طعمه و تله افتان (تله‌ای كه دارای وزنه‌ای است كه بر سر جانور می‌افتد) برای به دام انداختن این جانوران می‌توان استفاده كرد. طعمه به كار برده شده در این تله‌ها لاشه و یا تخم پرندگان است.
رد پاها : رد پاهای این جانوران به جز در زمین‌های نرم نامعلوم است. دارای 5 انگشت و ناخن تیز با فاصله مناسب هستند. قسمت اصلی كف مو‌دار است. معمولاً هنگام راه رفتن علامت پنجه‌های جلو و عقب روی هم می‌افتند.

سگ‌های وحشی
انواع روباه‌ها در نواحی بیابانی تا قطب شمال یافت می‌شوند اما گرگ‌ها تنها در قسمت بیابان‌های شمالی حیات وحش دیده می‌شوند. گروه سگ‌سانان می‌توانند خطرناك باشند و حواس پنج‌گانه قوی این جانوران را بسیار محتاط كرده است. برای استفاده از گوشت آنها غده‌های اطراف مقعد را باید قبل از پختن جدا كرده و گوشت آن را كاملاً بجوشانید. برای به تله انداختن روباه بایستی سعی كنید كه طعمه مورد نظر را به پیچ طناب‌گیر متصل كرده و آن را شل كنید و روی سوراخ تله قرار دهید و بوی انسان را در آن ناحیه به حداقل برسانید.
رد پاها و نشانه‌ها : این گروه از حیوانات روی انگشت‌ها و پنجه پا راه می‌روند. شكل بالا علامت‌های بجا مانده را نشان می‌دهد. 4 كف پا با چنگال‌های تیز و یك كف پای اصلی بزرگ در عقب دارند. قسمت بیرونی كف پا كوتاه‌تر از قسمت داخلی است و شامل پوست و استخوان می‌شود. روباه روی زمین نرم كمین‌گاه خود را به صورت گودالی حفر می‌كند. بوی روباه زننده است و مدفوع آنها دراز و در آن بقایای پر و استخوان و حشرات دیده می‌شود.

گربه‌های وحشی
این گربه‌ها در تمام قاره‌ها به جز استرالیا و قطب جنوب دیده می‌شوند. به طور كلی مرموز و شب‌ها فعال‌اند. از كشتن گربه‌های وحشی بزرگ به خصوص بدون داشتن همراه خودداری كنید. گوشت گربه‌های كوچه شبیه خرگوش است و باید كاملاً آنها را جوشانید.
دام گذاری : تله‌های SPRING برای به دام انداختن آنها قوی هستند و باید از طعمه‌هایی مثل لاشه، خون یا گوشت استفاده كرد. عكس‌العمل گربه‌ها سریع است و ممكن است در اثر جست و خیز زیادی از تله به بیرون سر بخورند.
رد پاها و نشانه‌ها : گربه‌ها روی پنجه راه می‌روند و به هنگام راه رفتن پنجه‌های خود را منقبض و جمع می‌كنند (به جز یوزپلنگ) ادرار آنها بوی تند قوی دارد. مدفوع دراز است و اغلب آن را پنهان می‌كنند.

سگ‌های آبی دریایی
ردی كه این جانوران از خودشان روی خاك به جا می‌گذارند اثر شكم در قسمت مركزی است. (مطابق شكل) علامت فلش جهت حركت جانور را نشان می‌دهد.

خفاش‌ها
خفاش‌ها در همه جا به جز آب و هوای خیلی سرد دیده می‌شوند و در هنگام شب فعال‌اند. خفاش‌های گوشت‌خوار خواب زمستانی دارند. نوعی خفاش‌های چاق هستند كه میوه‌خوار و خوش خوراك‌اند. بال‌ها و پاهای خود را به طرف خارج باز می‌كنند. پوست و احشای شكمی آنها شبیه خرگوش است. خفاش‌های خون‌آشام می‌توانند بیماری هاری را انتقال بدهند. در منطقه‌ای كه این حیوان است هنگام خواب باید خوب خود را بپوشانید. در هنگام روز كه خواب هستند باید با وارد كردن ضربه به محل نشیمن‌گاه، آنها را به دام انداخت. پیدا كردن اجتماعات آنها آسان است و اغلب در غارها دیده می‌شوند.

میمون‌ها و گوریل‌ها
میمون‌ها و گوریل‌ها در نواحی گرمسیری بین دو مدار شمال و جنوب استوا وجود دارند و معمولاً در گروه‌های خانوادگی بزرگی زندگی می‌كنند و اغلب در بین درخت‌ها به سر می‌برند حتی میمون‌های كوچك هم می‌توانند گازهای بدی بگیرند. باهوشند و به دام انداختن آنها مشكل و گوشت آنها قابل خوردن است.
دام گذاری : برای به دام انداختن آنها از تله‌های نیزه‌دار یا تله‌های سوراخ‌دار با طعمه مورد نظر كه اكثراً این طعمه می‌تواند میوه یا شی رنگارنگ باشد، استفاده می‌كنند. عده كمی با زحمت زیاد خودشان را پنهان می‌كنند. پر سر و صدا و شلوغ هستند.

گوسفند و بز وحشی
گوسفندها و بزهای وحشی در گله‌های كوچك دور از استرس حیوانات درنده به سر می‌برند. بزهای وحشی نسبت به گوسفندها بهتر راه می‌روند و به محل‌های سخت‌تر و صخره‌ای فرار می‌كنند و دسترسی به آنها مشكل‌تر است.
برای گرفتن آنها از تله‌های اسپرینگ استفاده می‌شود. نواحی صخره‌ای كه راه تنگ می‌شود و انسدادهای طبیعی كوهستان برای به دام انداختن آنها ایده‌آل است. پاها و سم جدا از هم دارند كه در قسمت جلو باریك است.
در عكس علامت سمت چپ متعلق به جای پای گوسفند خانگی اهلی (چپ) و سمت راست جای پای بز كوهی است (راست). مدفوعشان گلوله‌ای شكل و مثل گوسفند خانگی است.

گاوهای وحشی
گله گاوها در علفزارهای نزدیك آب زندگی می‌كنند. گاوهای كوهان‌دار و گله گاوهای وحشی در شمال آمریكا، آفریقا و جنوب آسیا دیده می‌شوند. گاوهای نرمسن مخصوصاً خطرناك هستند.
دام گذاری : برای به دام انداختن آنها از تله‌های قوی و تله‌های اسپرینگ و تله‌های مرگ استفاده می‌شود.
رد پاها و نشانه‌ها : رد پای آنها سنگین و 2 سم مجزا دارد كه به سمت رأس باریك می‌شود و در عقب پیازی شكل (بولب) است. مدفوع شبیه گاو است و می‌توان از آن به عنوان یك سوخت عالی استفاده كرد.

گوزن‌ها و آنتیلوپ‌ها
گوزن‌ها در كشورهایی كه جنگل‌های خوب دارند به جز استرالیا دیده می‌شوند كه شمال موس و گوزن‌های باریك منطقه گرمسیری هستند. آنتیلوپ‌ و آهو به طور مساوی پراكندگی وسیعی دارند. این جانوران خجالتی، اغفال‌كننده با حس بویایی و شنوایی عالی می‌باشند و بیشتر به هنگام طلوع و در هوای گرگ و میش فعالیت می‌كنند و به جز آنهایی كه در نواحی بایر به سر می‌برند هرگز دور از آب زندگی نمی‌كنند. گوشت آنها را به خوبی می‌توان دود داد. چرم و شاخ گوزن مصارف متنوعی دارد و از آن استفاده می‌شود. این حیوانات از شاخ به عنوان سلاح استفاده می‌كنند و با آن دشمن خود را مغبون ساخته و زخمی می‌كنند.
رد پاها و نشانه‌ها : سم، شكافدار و از دو مستطیل تشكیل شده، علامت پاهای گوزن شمالی گرد می‌شود. هنگام راه رفتن علامت پای جلویی و عقبی روی هم می‌افتند و هنگامی كه می‌دوند جای پاها از هم فاصله می‌گیرند. برای ردیابی آنها به دنبال نهال‌هایی كه سرشان كنده شده و یا درخت‌هایی كه پوست‌شان در اثر گاز گرفتگی ساییده شده باشید. همچنین به محل‌هایی كه در اثر تماس شاخ‌ها ساییدگی پیدا می‌كنند نگاه كنید كه نشانه عبور حیوان است.
دام گذاری : معمولاً از تله‌های اسپرینگ نیزه‌دار و تله‌های افتان مخصوص حیوانات بزرگ‌تر و از لاشه به عنوان طعمه استفاده می‌شود.

خوك‌های وحشی (گراز)
بعضی گرازها (خوك‌های وحشی) موهای ضخیم دارند. ظاهر آنها شبیه خوك است. پوزه و دندان دراز از مشخصات بارز این جانداران است.
به دام انداختن آنها مشكل است و هنگام راه رفتن صدای خرخر دارند. گوشت آنها را باید خوب جوشاند. با دندان‌های بلندی كه دارند می‌توانند انسان را به سختی مجروح كنند و اغلب جراحت وارده نزدیك به سرخرگ رانی است كه باید خیلی مراقب بود و خطر مرگ دارد.
از تله‌های اسپرینگ قوی و تله افتان برای به دام انداختن آنها استفاده می‌شود.
علامت سم شبیه جای پای گوزن است. توجه كنید در زمین‌های به هم ریخته و جایی كه علامت غوطه خوردن حیوان در گل و لای و زدن پوزه به زمین به چشم می‌خورد معمولاً نشانه وجود گراز در آن ناحیه است.

خرگوش‌ها و خرگوش صحرایی
خرگوش‌ها تقریباً در همه جا دیده می‌شوند و گرفتن آنها آسان است. همراه با هم و به تعداد در سوراخ‌های زیرزمینی زندگی می‌كنند و دونده‌های خوبی هستند. خرگوش‌های صحرایی در سوراخ‌های زیرزمینی زندگی نمی‌كنند.
كف پاهای كرك‌دار آنها روی زمین نرم اثر كمی به جا می‌گذارد. به وضوح پای عقبی بلند و پای جلویی كوتاه است. پای جلویی خرگوش‌های صحرایی 5 انگشت و پنجه دارد كه انگشت داخلی كوتاه است و به ندرت اثر به جای می‌گذارد پای عقبی باریك‌تر و 4 پنجه دارد. اندازه مدفوع كوچك و گرد و سفت است. اگر دقت كنید روی پوست درختی كه جویده‌اید نشانه دو دندان تیز پیشین آنها را می‌بینند.
مصرف تنهای گوشت خرگوش برای زنده ماندن كافی نیست و حجم و تعداد خرگوش‌های خورده شده اهمیتی ندارد زیرا بدن به مواد معدنی و ویتامین‌هایی كه گوشت خرگوش فاقد آن است نیاز دارد بنابراین رژیم خود را با اضافه كردن سبزیجات و میوه‌جات كامل كنید.

جوندگان كوچك
موش‌ها و گرازهای كشور گینه در آفریقا و خوك‌های هندی و اعضای دیگر خانواده موش‌ها را با تله‌های قفسی می‌توان به دام انداخت. اكثر گونه‌ها در اندازه‌های كوچك برای تله‌های كار گذاشته شده مناسب هستند. تشخیص رد پاهای انواع متفاوت این نوع جانوران آسان نیست. موش‌ها بیماری‌زا هستند و در صورت اجبار برای استفاده از گوشت آنها باید كاملاً پخته شوند.

سنجاب‌ها و سگ‌های چمنزار
در طبیعت جهان در همه جا به جز استرالیا و قطب‌ها یافت می‌شوند. در نواحی سرد به خواب زمستانی می‌روند. هوشیار و چابك و معمولاً روز و شب فعال‌اند. مراقب دندان‌های تیزشان باشید زیرا در دفاع از خود بسیار وحشی می‌باشند. برای زندگی در زمین لانه‌های زیرزمینی ایجاد می‌كنند. گوشت اكثر آنها برای خوردن خوب است.
دام گذاری : به تله‌های كوچك بهاری كه میله‌های آن طعمه داشته باشد حمله می‌كنند. دو نیم شدن میوه یا یك تخم‌مرغ نشانه‌ای از یك حمله است. برای موش خرماهای درختی تله‌های حلقه‌ای كه روی میله‌ای قرار دارند روی تنه درخت كار گذاشته می‌شود.
رد پاها و نشانه‌ها : رد پاها مطابق شكل است و پوست درختان جویده شده و میوه كاج در زیر یك درخت یا یك آشیانه نامرتب ساخته شده از شاخه‌های كوچك نشانه‌ای از وجود این حیوانات است.


كانگورو
باو آلبی (كانگوروی كوچك بومی استرالیا) و رده‌های دیگر كانگوروها تنها در استرالیا وجود دارند. انواع بزرگ‌تر می‌توانند با پاهای عقبی ضربات محكمی وارد كنند و اكثراً به هنگام شب فعال هستند. این حیوانات زیبا و جذاب‌اند ولی گرفتن آنها مشكل است.
دام گذاری : از تله‌های افتان و تله‌های بهاری برای به دام انداختن آنها استفاده می‌شود. جای پای آنها به رد پاهای یك خرگوش غول پیكر شباهت دارد.
خوانندگان عزیز مطالب بالا برگرفته از كتاب جان وایزمن و برای شرایط و موقعیت‌هایی است كه انسان برای زنده ماندن هیچ راهی به جز استفاده از گوشت حیوانات در دسترس ندارد. مسلم است كه گوشت اكثر حیوانات نامبرده شده از نظر مأكول و خوردنش معمول نیست

 

غذاهای دریایی - 

 

خوراک قزل آلا

یک پوند (نیم کیلوگرم) ماهی قزل آلای رنگین کمانی 200 کالری دارد. برای هر روز اقامت در طبیعت به 500 کالری نیاز دارید که زنده بمانید، این مقدار معادل 25 ماهی قزل آلا در روز است. ماهی آزاد و ماهی های پر چرب دیگر غذاهای بهتری هستند چراکه به طور متوسط هر پوند (هر نیم کیلو) آن 4 برابر کالری دارد. اگر رژیم خود را با گیاهان و کیوانات کامل نکنید تدریجاً گرسنه خواهید ماند.

بعد از گرفتن ماهی آن را شسته و محتویات آن را خارج کنید. از این محتویات به عنوان طعمه استفاده کنید و یا در زمین دفنشان کنید. چون بوی آنها حشرات و لاشخورها را به محل می‌کشاند، ماهی را در جای خنک نگه دارید و به سرعت بپزید.

 

خوک آبی

گوشت خوک آبی خاصیت غذایی فوق العاده ای دارد، درحالی که به شدت پر طعم است. جگر خوک آبی ریشه دار را نخورید، چرا که منبع بسیار مترکمی از ویتامین A است.

 

جلبک

تمام جلبکها خوراکی اند. چه به صورت خام، چه پخته شده برای سوپ و خورشت، میتوان حتی جلبک را خشک و ذخیره کرد.

 

صدف خوراکی آب شور

از اواخر آوریل تا اواخر اکتبر از خوردن گوشتهای تیره رنگ خودداری کنید. در این دوره احتمال تراکم سموم خطرناک در این گوشتها وجود دارد.

 

خرچنگ ولابستر

قبل از مصرف آنها را بپزید. خرچنگ آب شور را میتوان به صورت خام خورد. ولی ریسک نکنید.

 

خیار دریایی

این موجودات دریایی درواقع حیواناتی دریایی اند که به شکل خیار دیده میشوند، پوسته ظریف و نازک آن را شکاف دهید، محتویات آن به غیر از عضله های ظریف و طویل را دور بریزید. این بخشهای عضلانی را میتوان پخت، سرخ کرد، برای تهیه خورشت به کار برد و یا به صورت خام مورد استفاده قرار داد.

 

خارتنان دریایی

درون این موجودات، به خصوص آنها که در آبهای معتدل و نسبتاً سرد آمریکای شمالی زندگی میکنند، قابل خوردن است. میتوانید در زمان جزر وقتی خارتنان به سنگها چسبیده اند آنها را جمع آوری کرد.

 

آبالون

آبالون جانوری نرم تن است که در راستای سواحل اقیانوس آرام شمالی، به خصوص در زمان جزر، به سنگها متصل شده و یافت میشود. برای کندن آن از یک چاقو و چوبی تیز استفاده کنید. باید آبالون را به صورت ناگهانی با یک ضربه از سنگ جدا کنید در غیر این صورت فرصت می‌یابید تا محکمتر به سنگ بچسبد. قسمت سفید گوشت آن را جدا کنید. آن را با سنگ بکوبید تا نرم شود. میتوانید آن را روی آتش جوشانده و یا سرخ کنید. موقع جدا کردن آنها از سنگ مراقب باشید، ممکن است ناگهان به دست یا تکه ای از لباس شما بچسبند. اگر نتوانید خود را رها کنید قبل از مد بعدی غرق خواهید شد.

 

لاک پشت های آبی

این گونه لاک پشت ها بسیار مغذی اند، به خصوص چربی شفاف و خوش مزه ای که در دمای پایین ذوب میشود. با حمله به لاک پشت میتوان آن را گرفت. برای دقایقی لاک پشت را در آب جوش ضدعفونی کنید، سپس قسمت زیرین آن را به چهار قسمت تقسیم کرده و امعا و احشاء آن را درآورید. سپس آن را وارونه کرده و در درون لاکش لاک پشت را بپزید. برای پیدا کردن محل تخمهای لاک پشت، ردپای آن را به طرف محل حرکتش به عقب دنبال کنید. لاک پشتهای آبی نایابند، بنابراین آنها را پراکنده نکنید.

 

خوردن ماهی

 

از خوردن ماهی بپرهیزید اگر:

* چشمانش شیری رنگ است.

* تازه بنظر نمیرسد.

* درصورت فشار دان قسمتی از آن جای انگشتتان بر روی آن بماند.

* مثل ماهی به نظر نمیرسد، اگر باد کرده است، و پوزه ای شبیه دهان، جعبه ای شکل و سفت دارد. بهتر است از مصرف چنین ماهی هایی اجتناب کنید.

* هیچ گاه دل و جگر ماهی را نخورید.

 

باز کردن صدف (ایستر)

نوک چاقویی نسبتاً کند را به درون شکاف صدف فرو ببرید تا به عضله درون آن برسید. این بخش در قسمت ضخیم و نوک تیز صدف قرار گرفته است. چاقو را کمی بچرخانید. پوسته صدف باز میشود.

وقتی قورباغه درحال نگاه کردن به دست درحال حرکت شماست، دست دیگر را به آرامی نزدیک کنید و آن را بگیرید. مواظب باشید که این دست بر روی قورباغه و یا نزدیکی آن سایه ایجاد نکند.

 

خوردن قورباغه

قبل از خوردن پوست قورباغه را بکنید. چون پوست بعضی از قورباغه ها مایعی سمی و تحریک کننده ترشح میکند. از خوردن قورباغه های زردرنگ و یا قورباغه خال قرمز بپرهیزید.

 

قورباغه گرفتن

به یک تکه پارچه نخی بدوزید و پارچه را در آب رها کنید. زمانی که قورباغه پارچه را به دهان گرفت نخ را از آب بیرون بکشید بدین ترتیب نخ به دهان قورباغه گیر میکند. میتوان در هنگام شب قورباغه ها را از طریق یک چراغ قوه به دام انداخت. قورباغه ها در اطراف نور جمع میشوند و میتوانید با تور و یا با دست از پشت آن را بگیرید. بهترین قسمت قورباغه برای خوردن پاهای عقبی آن است که میتوان آن را روی ذغال داغ پخت.

 

بیرون آوردن امعا و احشاء: ماهی را از دم نگه دارید. چاقو را در درون سوراخی جای دهید و پوست را در راستای شکم تا آبشش ها ببرید.

جدا کردن پولکها: ماهی را از دم نگه دارید. یک چاقوی کند را با زاویه 45 درجه روی پوست ماهی از انتها به طرف سر بکشید.

 

آماده سازی ماهی

 

فیله کردن ماهی

ماهی را سریعاً تمیز کنید چرا که آبشش ها، روده ها و کلیه ماهی مرده به سرعت فاسد میشود. برای رفع لغزندگی ماهی مایع لزش اطرافش را پاک کنید. نگذارید این مایع وارد چشمهایتان شود.

برای بریدن ارتباط های گردن آبشش ها را جدا کنید. مراقب باشد در موقع بریدن ماهی روده‌هایش را نبرید و زمانی که ماهی را می شویید آب زیادی مصرف نکنید چرا که این باعث نرم شدن فیله ماهی میشود. اگر پولک ها بسیار بزرگند، آنها را جدا کرده و قبل از پخت پوست را نیز بکنید.

کندن پوست گربه ماهی بدون استفاده از انبردست. ابتدا برشی در زیر سر، زیر شکم و اطراف باله ها ایجاد کنید.

 

گربه ماهی

گربه ماهی ها را باید پوست کند. این روش بسته به اندازه و وزن گربه ماهی که میتواند بیشتر از 75 پوند (34 کیلوگرم باشد) متفاوت است. گربه ماهی هایی که طولی زیر 12 اینچ (30 سانتیمتر) دارند بعد از تمیز کردن و پوست کردن آن تماماً پخته میشوند. ماهی های بزرگتر به تکه های فیله و گوشت تقسیم میشوند.

 

تمیز کردن یک گربه ماهی

در پوست پشت سر ماهی شکافی ایجاد کنید.

در قسمت پشت و پایینی بدن ماهی درست بعد از باله های عقبی برشی ایجاد کنید.

از یک انبردست برای کندن پوست پشت و کناره ها استفاده کنید.

پوست شکم ماهی همراه با پوست پشت آن کنده میشود.

استخوان پشتی را بشکنید، سر ماهی شکسته میشود. به این ترتیب روده هایش را بیرون بکشید.

در پوست اطراف باله ها برشی ایجاد کنید و آن را با انبردست بکشید.